aralıklı bir kapı
ben bana bakıyorum
uykulu halim bükülü dizim
azıcık uzanmışım
ben bana bakıyorum

hangi odada
yada vazoda eylülün incisiyim
güneşin ilk sevinci ile tabloda
ağzımda ıslık
ben bana bakıyorum

satıcıların buruşuk yüzü yaralı sesi
merdivenleri serin tutan esinti
kapıya kadar geldi
hava güzel
ben bana bakıyorum

ağacın kabarmış kökleri evin arkası
çatılara değen dallar büyümüş de adam olmuş
meyvesini yediğim
artık el vermiyor bana
kısalıyor otlar
ben bana bakıyorum

kahve rengi nakışlar vitrinin kucağında
yarım bardak suyun aklı mutfakta
tıkırtıların sevgisi habersiz ve geleceksiz
huzuru dinliyor binlece yıldır
annem kek yapmış
ben bana bakıyorum

kaygısızlık tabanında bir şey olmayacak bize
bir sandık dolusu elma armut mandalina
köyden yeni gelmiş eski kokuyor
koşarak bir yerlerden bir yerlere
üşümüş ayaklarım
ben bana bakıyorum

çevir sayfayı başka günlerimizde oldu
rüzgarın kızgınlığı değil örtülen kapı
şefkatin cereyanını susturdu annem
dipsiz rengarenk rüyam
ben bana bakıyorum.