pişmanlık ki kolunu sıvar
arta kalan yeni yellere
üstü başı kirletilmiş yalanlar yurduna
sanallığın tekmesinde
gerçeklere temas gerek
tefekkür riyasında
yanar vucuda küs anahtar
ki anahtar nedir ki
kana bulanmış bataklğın
riskine inmiş ayaklarıyla kurtarma çabasıdır.

sen asr
sana kasılan mehrin
mid(y)esinde unutulan korku
yutkunurken
yara almış nefesin
doğmatik yalvarış
yere inen alın
burkulur bedenin sonrasında
ölümünüm sesinde kalıcı yol
uzadıkça boşluğunda sönüyorum
etrafı çitler sararken
kırılmışlıklar
dökülüyor cemremden

tütün kağıdı arasına saklıyorum
sana dökülen mürekkep karanlığında
darmadağın edecek biri ışığımızı
en acı çektiğin günleri bile alıp
sokulacak duvarın dibine
heves gülünde
gözlerin dalacak
çay diye içtiklerin
boğulacak yontulmuş (i)kiliminde...

ve ben yine asılacam sana
.
gezgin imgeler...