Alıp başını gitmekte yine duyguların kanı delisi,
şiir denizinin baş döndüren çalkantılarında
yekeye yön veren Deniz_ce kaleminin sevimliliğinde.
Öfkeler tavan yapmakta yine kelimelerde,
sözler sevimsizliği resmetmekte.
Birileri,
çirkinlikler,
güveni katledenler belki,
fena kızdırmışlar şiir gönüllü şairimizi.
Paylamakta dünyayı sözleri,
sitemleri damlamakta satırlardan...
Damlamakta ta,
işin asıl üzücü olan yanı,
suiistimal edilmesi yüreğinde besleyip büyüttüğü samimiyetin.
Bu asıl işlenmekte, mahzun bir üslupla dile getirilmekte şiirde.

''Heyhat
’İçimde ölen biri var’
İçimde
Yorgun teselliler
Sorgusuz infaz çığlıkları
Yıkılmış bir şehir var
Minareleri önceden çalınmış''

Yani,
bu bölümü okuyup da,
üzüntü rüzgarlarının esintisine kapılmamak mümkün değil.
Bir şeyleri,
gönülden inanılan bir şeyleri öldürmek ne acıdır insanın içinde.
Ve,
yıkıntıları yaşamak ardından...
Kötü bir durum ama,
maalesef hayatın da realitesi bu.
İnsanlara çokça güven olmuyor maalesef.

Uzun bir aradan sonra,
böyle hüzünlü bir şiirin yorumu ile Deniz-ce sayfasına dönmek üzdü bizi sözün doğrusu.
Ama,
elden de bir şey gelmiyor.
Çünkü, şiirin fısıldadığı budur kulaklarımıza.
İnsanlığa dair tükenmiş umutlar işte...
Olay çok vurgulayıcı bir biçimde tariflenmiş.

''İflah olmaz bir iyimserim ben
Kaybettiğini bulacağına inanan''

Varsın iflah olmasın diyorum bu güzel gönüller.
Varsın bir ömür geçirsin kaybettiğini bulacağı ümidi ile...
Tüm kötülüklere rağmen,
tüm sevimsizliklere,
tüm ihanetlere rağmen,
varsın o güzellikler yaşasın be şairim içimizde.
Ezilen hep biz olalım...
İhanet edilen,,,
Horlanan...
İtilen kakılan...
Olalım da,
varsın yüreğimizdeki güzelliklerle yaşayıp geçelim bu hayattan.
Bırak nefesini hadi...
Ve,
tebessüm taşısın dudaklarına bıraktığın o nefes.
Yüreğindeki güzelliği taşısın bakışlarına...

Gülümsüyoruz...
Seninle gülümsüyoruz şairim.
Kelimelerinde gizlediğin sevimlilikle...

bir varmış
bir yokmuş
iyi ki Ahmet varmış

bu Ahmet ama
çok çok akıllıymış

ilham perisi olurmuş
her okuruna olmasa da
en azından bir kaçına
kayıp ilham perileri aranırken

gel zaman git zaman

şair

Ahmet
ve
de şiir
aynı sayfada buluşmuşlar
siz deyin on sözcük
ben diyeyim yirmi sözcükten
oluşan yorumlar bırakmış
okur
her seferinde
okuduğunda
ya da okuduğunu sandırdığında

gün gelmiş
Ahmet ihtiyarlamış
eli kalem tutmaz olmuş
gözleri görmez

bizim şair
ne yapsın
sağa bakınmış olmamış
solda zaten gözü yokmuş

yavaş yavaş kımıldamış

ahmetin kardeşin kitabını okumaya başlamış
ama bilememiş elbette

ahmetin kardeşi Ahmet kadar derin ruhlu değilmiş


bu şiir yorum da burada bitmiş.

gökten üç ayva düşmüş.

okur hemen sayfadan kaçmış...
tebrikler
imle

ne kadar üzülsekte gülüyoruz değil mi

ve ne kadar da iyimseriz değil mi..aklıma geldi küçükken pencereden bakar
taksileri sayardım eğer çift geçerse on dakika içinde
bir dileğim olacaktı...

kaybettiklerimizi hep bulacağız bir gün
ve
ben inanıyorum..

iman ediyorum..İnşallah.


çok güzeldi


sevgimle çok