-I-

Ruh

Topu topu bir sıkımlık candı,
Kibrin pençesine kaptırdığım.
Yaşamım kahpe bir meyyandı,
Uğruna cihanı yaktığım.

-II-

Âlem

Aslen acı olan hayat,
Ne zaman tatlı oldu...
Şu fâni beden cevr ile,
Hangi vakit doldu...

-III-

Esâret

Kibir,
Tutsak eden şerâretini,
Ruhumunun a’mâğına üfledi.
Şer-i bezir,
Zihnimi bulandıran ekinini,
Kanımın her damlasına işledi.

-IV-

Muğlakiyyet

Dünyam mı berbâddı,
Nefsim mi cellâddı,
Bilemedim...
Ruhum mu fesâddı,
Zikrim mi ifsâddı,
Silemedim...

-V-


Ahvâl

Yaptığım herşey bana döndü.
Gönlümün ışığı,
Nuru söndü.

Ne elde kaldı,
Ne avuçta.
Tüm hayatımı hebâ ettim,
Çıkmaz yollarda...

Sildim yaradılışımdaki mükemmeliyeti.
Gömdüm Hak’kın bahşettiği sireti.

Bazen en zirvede, gözdeydim.
Bazen en köşede, dipteydim.
Ne şaşaalı yaşamdan tiksindim,
Ne girdiğim çukurdan yerindim.

Neydim,
Ne oldum.
Ne, ne olduğumu bildim
Ne de, ne olduğumu sordum
Kalabalıkta kayboldum.


-VI-

Akîbet

Sahte bir huzur,
Yalan bir dünya,
Sonu olmayan bir rüya,
Târîğa yenilmiş bir ziya.

En beter sancı,
En feci acı,
En dibe batış,
En kuytu kaçış,
Bir dizi kayıp düş,
Ve hızlı bir çöküş !...

TÜLAY YILDIRIM EDE