Herşey bitmedi gidişinle
bil diye yazıyorum
yüreğim ayan beyan senindir hala y a r.

kolay geçermi sanıyorsun
kopan kıyametlerimin, cam kırığı kesikleri
can verirmi ,içimin hasret iniltileri
zifiri karanlık perdeleri, açılırmı gönlümün senden sonra
silinirmi sensizliğin koyu gölgesi içimden y a r !


bana göre değil di yaşadıklarımızı hiçe saymak
-’sevmekte neyin nesiymiş , olmaz olsun’ deyip
ardından
bir fincan kahveyle tabağa hapsetmek
gelmişimizi geçmişimizi.
efkarlı bir sigara yakıp , bitişinde seni söndürmek
herşeyi silerek, aşkımızı öldürmek.

i m k a n s ı z d ı y a r !

seni sevdiğime pişman olmadım da,
k e ş k e ! diyorum bazen,
bu şiirlere bulaştırmasaydın beni.

için için ağlayarak dökmek yerine bu heceleri
oluk oluk akıtmak yerine, kanayan sessizliğimi
keşke!
ilmek ilmek öreceğim kazaklarımla ısıtsaydım seni.

gündüzler öyle uzun ki
bana ilk gelişini hatırlatan,
akşam ezanının seslerini bekliyorum, huzura kavuşmak için
avazım çıktığınca
bağıra bağıra çağırıyorum o vakit

Gel ey yar !


Avuçlarımdaki dua’ları öpüp
Amin’leyip ,s e n diye yüzüme sürdüğüm
duy beni .
sana sesleniyorum sahraya dönmüş,
hüzünlerinle çatlayan yüreğimle.
gel ,helalliği alnıma yakışanım.

Bir sana yalvarıyorum
bir de seni karşıma çıkarıp sevdirene dileniyorum
senin yokluğunla sınamasın bu yolda
geri getirsin diye.
Besmelelerimle çektiğim ,sana ettiğim niyetlerimi
sen gelmeden bozdurmasın diye.
bizi yabancı nefeslerde soluklandırmasın diye.

Elbet duyacak yakarışlarımı
O ’ senin gibi terketmedi, yanımdan bir an bile ayrılmadı ki.
O ’ bildi herşeyi
sen de bil diye yazıyorum.

kaburgalarımın arasına sığdıramıyorum artık seni
gel ey yar!
nabzımın sancıları dinsin
beklemekteyim.


Aşk-ı Kıyamet
.
.
.