5
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
3357
Okunma

Yakın bir ses duymaya ihtiyacı vardı
sıcak bir el,
bir köşeye sinmiş suçlu gibi
odayı darmadağın etmiş
gözleri hüzün kokuyordu...
Hiç bulamadığını arar dururdu
bir ana’ya takılırdı gözleri
o bilmezdi;
üzülünce mevsim sonbahar
güller solar,
hava hüzün kokardı...
Dudak kıvrımında
fırtınalar kopardı bu kente...
Üzülme çocuk
süt kokulu ellerini uzat bana
sen fidan ben hazan
Tomurcuk gözlerin çicekler açacak daha...
5.0
100% (4)