içine düşecek gibi oluyorum
içimde binlerce gerçek
o ilk ıslanış nasıl geçecek
boğuluncaya dek geçecek gerçek

alkışlar uzun sahneli kırışık seslerimizle yamalı
hangisi bizim desek bir başkası karışıyor
elinin altında yorulmuş güvercinler
kanat çırpmaktan vazgeçiyor

yüzde yüz buralı olacaksın sorduklarında
onun için bir başkasının bilmediği düşler yarılıyor
kimileri sessizlik diyor buna
birileri ölüm ayrıntıda saklı

üzüldüğüm
annemin su getirmesi iyi niyetli
beni gözlerimden öperken
yara aldığım yerlerim kanayacak en çok
babam kızacak sonra
saklayıp kendimi somyanın altına

yemin ederim bir daha gitmeyeceğim denize
midyeler den bir kalbim
balıkların can çekişmesine benzer
hiç kıpırdamayacak kirpiklerim ağlarken

beni sevgi ile öpüşürken dirilten bedeniniz
hangi ağacın yeşiline vurulmuşsa oraya gidin
alın bakın son baharda bir son
nasıl giyinir red ederken renklerinizi

uğultuyu çocukların anlaşılmayan sesi sarıyor
mutlu muyuz bilmiyor çatıdaki kuşçu
havalandıkça bilinmezliğe
takla takla azalıyor güvercin
kavuştukça sineğe.