Televizyon karşısında çekirdek çitler gibi
Ve kabuklarını saçar gibi yere
Yani öyle umarsız ve tasasız bir şekilde
Akışına bıraktım zamanı
Kontrolsüz bir sürüşün
Gözü kara kahramanıyım
Direksiyon, gaz, fren devre dışı
Boşta ellerim ve ayaklarım
Bismillah!


Aramam gereken üç dört arkadaş vardı
Seni aradım
Bir küfür salladım inceden açılmayan telefona
Sonra çay yaptım
Kül tablasından taşanları üfledim halıya
Dağılan külleri yoksaydım
Pasaklılığıma bulduğum yorgunluk kılıfıyla
İyice yayıldım ekran karşısına
Dün bitirdiğim polisiyenin finaline takıldı aklım
Sonra sana


Olabilir mi
Yanılabilir mi insan bu kadar?


Sonra üstüme çekidüzen verdim aceleyle
Markete gidip iki paket zehir aldım
Markasını sormadı bile adam
Havalardan konuştuk biraz, kararsızlığından
Yazın geldiğine kanaat getirdik birlikte, sevindik
Çocuklar ‘’Abla, arabayı çeker misin?
Top oynayalım’’ dediler
Çektim
Sevindiler


Eve gelince Gülşen dinledim yine zevkle
Yattık kalktık yattık kalktık
Bir yere varamadık nihayetinde
Bir bağ kurdum hemen kondisyon bisikletimle aralarında
Olduğun yerde saymak kaç kalori kaybettiriyor acaba?
Bari etimiz sıkılaşsa da
Fazla yamulmasak aldığımız darbelerden.