Senli bir özlemek düşlüyorum çayı yudumlarken ağzımdaki lokmanın üstüne
Büyüyor ağzımdaki lokma ve çay ısırıyor dilimi
Yutmayı ve yanmayı göze alarak devam ediyorum
Bitirmeye kıyamadığım arkası yarınlı o masal gibi
Uzatıyorum, uzatıyorum hayallerimi


Sanıyorlar ki düşler hep karanlıkta kurulur ve sakin zamanları gözler
Sanıyorlar ki gözler dalmalı ve uzun uzun bakmalı uzağa, özlerken
Öyle değil!
Günün her vakti özlenir sevilen
Düşler kalabalığı da sever ıssızlık gibi


Hem uçmak için sıraya girmez kuşlar
Hava trafiğinin durulmasını beklemez
‘’arkaya ilerleyelim beyler!’’cümlesi arabesk kokulu dolmuşların klişesidir
Kuşlar arabesk sevmez


Bazen Müslüm dinliyorum kabul
Bazen Orhan bazen Ferdi
Bazen Mozart düşüyor aklıma ay ışığında
Kulaklık takıyorum entel ayağına yattığımı sanmasınlar diye
Arabesk dinleyince kimse yadırgamıyor oysa
Sanıyorum ki acı meşru
Sevinç piç


Sonra sen geliyorsun aklıma
Dudağıma yayılan tebessümü saklamak imkansız oluyor
Piyanonun tuşlarına basıyor narin bir kadın eli
Tuşlar ayaklanıyor birer birer
Kalbim şahta


Bir gülümsemek oluyorsun dudağımda istemsiz
Bir özlemek oluyorsun çocukluk günlerimin haylazlığında
Bir umut oluyorsun uçurtmanın ucunda göğe yükselen


Aslında, sen
‘’Çok oluyorsun’’hayatımda
Ve azla yetinmeyi unutuyorum


Bir isim verelim sana
Ne olsun?