tam ortasında çıkıyormuşum filmin
çıkıyormuş benimle birlikte
gökte figüran kırlangıç
ana tema bu


arkamdan karışıyormuş gök
bi yağmur bi kıyamet
ellerimle siliyor muşum yanaklarımı
rüzgar yetişemiyormuş


trenleri eksik bi istasyondaymış şimdi ayaklarım
kalan vagonların karınlarını doyurmuyormuş seyyarlar
lafbirliği etmişcesine susuyormuş ürküyle doldurulmuş bavullar
ama hıncahınç iğde kokusu bastırıyormuş ağlayacak bütün gözleri
sigara içmek yasakmış külliyen hem de
yasakmış tütünü gelincik diye kapatmak tablalara

büyük bi ihtimalle kalabalıktır şimdi tenhalar
çoğunun ölmüştür umudu
bi kısmının kör olmuştur
az bi kısmı doğma büyüme oralıdır
ve açtır
kırlangıcın kanadındar gözü

uyanmıştır annem
kırkılmış koyunun öpüp gözlerinden
almıştır sırtına yün yeleği
sağmıştır ham incirin koptuğu yerden helkeye sütü
bölüştürmüştür kuşlara kedilere ve karıncalara
dönüp odu karıştırmıştır sonra serin eliyle
çalıyı dayamıştır ısırgan aşına
balkımıştır dilinden hasret türküleri
örtmüştür sonra gökyüzünü haram diye üstüne


havalar da kesat gidiyor
alıp götürüyor bulutları rüzgar
küçük bi kızkenki öpüp duvarın üstüne koyduğum güneş
sallanıyor şimdi kuş akşamlarda
oysa nasıl da gemiler geçiyor şarkılardan