“Îman bir millet, küfür bir millettir…”
Ben, İslâm milletinin Türk kavmindenim…

İnsana insanlığın, herhâlde öğreten o
Milletini sevmeyen, kadir/kıymet bilemez.
Bu duygudan mahrumsa, ne yapsanız nâfile
Milletini sevmeyen, sıkıntıya gelemez.

Böyle midir değil mi, aklı olanlar yorsun?
Bu imkândan mahrumsa, bir bilen bulsun sorsun
Eğer inanmamışsa, o âlem şöyle dursun
Milletini sevmeyen, bu dünyada gülemez.

Bâzı odaklar var ki, aşeriyor etime
Yıkmak için hâinler, göz dikmişler setime
Acıma hissi yoksa, öksüz, dul ve yetime
Milletini sevmeyen, gözyaşını silemez.

O güne hazırlıklı, olmalı erkek, dişi
Yaşarken ve ölünce, olmak gerek “er” kişi
Hem niyet/gayret gerek, o da bir nasip işi
Milletini sevmeyen, deryasına dalamaz.

O bahçenin gülleri, asırlar geçse solmaz
Kalbi îman doldurur, başka bir şeyle dolmaz
Kelime-i şehâdet, herkese nasip olmaz
Milletini sevmeyen, doğru yolu bulamaz.

Sempati duydukların, Ermeni yâhut Rum’sa
Ruh kökünden çok uzak, bir yabancı kurumsa
Şehitlik ne, gazi kim; bu inançtan mahrumsa?
Milletini sevmeyen, Hakk uğrunda ölemez.

Onca konan engeli, birer/birer yıkmayan
Küfrün her çeşidinden, tiksinerek bıkmayan
O kutsal değerlere, toptan sâhip çıkmayan
MİLLETİNİ SEVMEYEN, MİLLİYETÇİ OLAMAZ…!!!

31/03/’13
Hanifi KARA