Ne zaman karışsam hayatın içine
Aklımda hep babamın nasihati
Bu yüzden düşünmeyi unutmuşumdur kendimi
Bütün heveslerimi koymuşumdur bir kenara
Kenarsız bir yaşantım da olmadı ya!

Hayat adam olanları sevmese de
Biz adam olmayı sevdik, baba nasihati bildik
Ve hep dedik ki
“Varlığımız bir damla su ve damla olmayı bilenin, denizden olmaz korkusu!”

Çocuktum
Delice severdim oynamayı ama
Misketlerimi oyunlarda kaybetmedim hiç
Hep kendi ellerimle verdim diğerlerine
Yenilmek nedir öğrendim de
Yenmek nedir öğrenemedim, öğrenemeyeceğim de

Paylaş demişti babam, paylaş oğul
Paylaşmak güzeldir!
Mesela;
Düşünüp bir fakiri
İçtiğin suyu, yediğin ekmeği
Umudunu, hatta korkunu
Döktüğün terini,
Sevincini, mutluluğunu, neşeni
Acını, inancını
Her şeyini paylaş oğul,
Paylaştıkça arınacaksın
Paylaştıkça insan olacaksın…

Sonra devam etmişti
Bir tek öfkeni paylaşma oğul
Çünkü
Öfke hırsın sesi
Şeytanın nefesi
Mağlubiyetin çıkılmaz kafesidir…
Unutma!
Öfkesini yenenin mağlubiyeti galibiyet
Öfkesine yenilenin galibiyeti mağlubiyettir
Ve unutma oğul!
Paylaştığın her öfke, hem insanlığa, hem de kendine eziyettir


İHSAN TURHAN

21 ŞUBAT 2013_PERŞEMBE SAAT 18 00