17
Yorum
11
Beğeni
5,0
Puan
2410
Okunma

Acılar beni ne zaman büyüttü ANNE!!!
Öylesine susamış ki
Can verirken çatlamış dudağı
Oysaki
Mevsim kara kış
Uykuya dalarken kan çanağı gözleri
Gün geceye vurulmuş
Yetim kalmış yuvasız kuşlar
Tarifi imkansız bir karın sancısı
Midesi bozulmuş kusuyormuş bulutlar
Derin bir uyku çökerken sol yanına
Kal, geliyor gerilimli gecelerine
Tersine dönüp nefesini keserken dili
Bilincini yitirirken
Ağlamıyor ki
Sessizliği yırtarken sinesi
Yalnızlığını gizlese de
Dalından dökülen
Takvim yapraklarına darılıp
Boğazına düğümlenen hıçkırıklarına sarılıyor
Öteki dünyaya baksa-da göz ucuyla
Tek bir söz
Firar etse de dilinde
Ne zaman
Aşk acısı yaşadım dese-de
Uyanıyor
Cehaletten firar eden korkuları
Gözyaşları yırtarken pınarlarını
Nabız atışları zıvanadan çıkarken
Masallarda avutulacak kadar
Büyüdü mü
o masum çocuklar...
Şiir/Remziye ÇELİK
Yorum/Yunus ÖZKAN
2/2/2013
5.0
100% (14)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.