Dağılmış ordular, mahzun bir vatan,
Küllerinden doğmayı bekler her ocak.
Limanlar işgalde, kaleler tutsak,
Bir millet sessizce bekler mucize.

Karadeniz üstünde ağır karanlık,
Dalgalar vuruyor sanki isyanla.
Bandırma Vapuru sakin, kararlı,
Kaderi taşıyor büyük inançla.

On Altı Mayıs Cuma, vakit öğleden sonra,
Galata Rıhtımı’ndan ayrıldı eski vapur.
İnebolu’yu geçip dalgalı sularda,
Bandırma, tarihe yürüdü mağrur.

Ne hırçın dalgalar, ne fırtına, yel,
Durduramadı bu kutlu seferi.
Gönülde inançla, başta bir lider,
Samsun’a yürüdü Türkün neferi.

Ve bir ışık doğdu ufkun bağrından,
Samsun’a ayak bastı şanlı diriliş.
Cesaret fışkırdı Türkün ruhundan,
Tarihin kalbinde başladı yürüyüş.

Samsun’da karşılanan manzara parlak değil,
İngiliz işgalde, Pontusçu kol geziyor.
Çaresiz kalmış halkım, bükülmüş boynu eğik,
Sokaklarda esaret, yürekleri eziyor.

O gece Hıntıka Palas derin bir derde daldı,
Karanlık odalarda büyük fikirler pişti.
Mustafa Kemal’deki azim o sönmez candı,
Sivil bir yürek olup tüm engelleri aştı.

Ne işgal gölgesi, ne yokluk, keder,
Susturamadı bu çelik iradeyi.
Mustafa Kemal’le uyandı her yer,
Milletim bozdu bu makûs talihi.

O andan sonra tarih baştan yazıldı,
İnanç fışkırdı toprağın bağrından.
Zulmün ve esaretin kabri kazıldı,
Vatan kurtuldu düşman ağından.

Karadeniz’i yaran o büyük umut,
İstiklal güneşi oldu ufukta.
Dağıldı üstümüzdeki kara bulut,
Meşale yandı her evde, konakta.

Bugün 19 Mayıs, coşku seliyle,
Sadece bir takvim, bir gün değildir.
Gençliğin taşıdığı hürriyet eliyle,
Yeniden doğuşun gür sesidir.

Bu büyük emanet millet canıdır,
Sönmeyecek meşale elden ele.
Atatürk’ün gençliğe öz mirasıdır,
Bu destan yazıldı, sığmaz dillere!

Remziye ÇELİK