Ben derdimi çektim yıllar yılı
Derdim deyip acımı bilemedim
Hançeri vurdular ta yüreğime
Düşüpte ölmeyi bile bilemedim

Ne batsız başım varmış benim
Ne gülmeyi bildim hayatımda
Nede insanları mutlu edebildim
İnsanlar korkup kaçarlarken

Ben kötülüklerle savaşabildim
Batsız kaderime inat yaşadım
Yıllar yılı hayata kan kusarak
Ama hiç bir zaman yenilmedim

Sürekli gizli seviştim hayatla
Onu tam sevecekken o kaçtı
Nekadar koşsamda peşinden
Onun değerini hiç bilemedim

Karma karışık beynimin içini
Düzenlemeye çalışırken bile
Ben kendi yaşantımı unutup
İnsanları sevebilmeyi bildim

Aklımda ki verdiğim kayıplar
Ve ölen bütün duygularımın
Hesabını bana kim verebilir
O insanlar kendini biliyorlar

Ben sadece sabırla bekliyor
Ve doğru zamanı kolluyorum
Günü ve saatleri geldiğinde
Herkes cezasını çok iyi bilir.

Ufuk GÜNEY