Paraya değil, Allah’a tapın,
Bugün elde durur, yarın yok olur.
Asıl büyük zengin dürüst kimsedir,
Kul fani, güce tapan tez yorulur,
Hakk’a kul olanlar huzuru bulur.

Kağıttan putlara eğme başını,
Rızkı veren Allah, unutma sakın.
Haramla yoğurma helal aşını,
Hesap günü uzak sanma, pek yakın,
Yalnızca O yüce dergâha bakın.

Mülkün sahibi Hak, bizler bir yolcu,
Karun olsan bile kefenin tektir.
İyilik yapmaktır kulun has borcu,
Paranın gücü de bir gün bitecektir,
Seni kurtaracak temiz ameldir.

Cüzdanı doldurup kalbi boşlama,
Dünya malı dünyada kalır derler.
Gönül yıkıp sakın kulu dışlama,
Sadece Allah’a secde edenler,
İnsanlık makamına erip göçerler.

Paraya kul olma, o fani puldur,
Bugün sende durur, yarın eldedir.
İnsanı yücelten dürüst bir kuldur,
Zenginlik dediğin dürüst dildedir,
Huzurun anahtarı Hak yoldadır.

Kağıttan putların gücü bir anlık,
Mezara girince biter tahtları.
Ruhu esir eder hırs ve karanlık,
Paraya tapanın kara bahtları,
Tüketir sinsice tüm vakitleri.

Süleyman olsan da kalmaz bu dünya,
Kefenin cebi yok, çıplak gidersin.
Gördüğün şu hayat tatlı bir rüya,
Malınla, mülkünle kime neylersin?
Yalnızca Allah’a secde edersin.

Rızkı veren O’dur, kula el açma,
Eğilecek başın Hakk’a eğilsin.
Haramın peşinden beyhude koşma,
Sen ki bu dünyada köle değilsin,
Kalbinde sadece iman dirilsin...

Ufuk Güney