(Kenardayım. Yemin ederim sadece kendimleyim.
Ben böyle şeyler yazmazdım.
Tüm veriler sitedeki şairlerin Kalbime ektiği duygulardan hediye.)



/
Yüzdüm yüzdüm
kuyruksuzum
Alaca gülüşmeler vurdu sırtımdan
Aba sızım
Sivrisinekler masum
En çok ısırırken gülüyor insanlar
Acısına bulamak kolay olsun diye

bir ısırığın ardı uçurum sonra
sana bir kürk yaptıracaktım
ama yavrulamadı bu sene kuzular
başka bir ömrün baharına kısmet olsun
bu benim hayalim değil

kimin giyip giyip eskitemediği hayali o halde
üzerime de bol geldi kayboldum içinde
sırtımda kamburlar ağlamakta
içim dışım en eğrisinden yılan izleri tarafından sokuldu

dünden şimdiye uyanamadım
sabahlara mendil verin
tufan ha koptu ha kopacak

yine bir damdan aşağı itildim
gakmaladı her yerimi karası içine kaçmış kargalar
burunları burgulu anılar gibi deliyor ciğerimi

soğudum sırılsıklam soğudum
bu buz cehenneminde yapılacak en iyi işti
buzdan sarkıtlar yetiştirdim yüreğimin kırık saksısında

yeşil bir yalanı çiğneme artık ağzında
gün gelecek o seni tükürecek
sahte bir tebessüm kadar iyiniyetsiz ve alaycı
kalakalacaksın kapı aralığında asılı
dünyanın raksı yaşadıkların değil senin
kendi atardamarının ritmine sağırken
kim uyumlayabilir seni zamanın kadranına

yalnızlık çürüttüğün gençliğin
güzellik unuttuğun aynalar
yıllar ise bir zavallının heybesindeki
en eskisinden kullanılmış eşyalar

ay yüzüne bakmasın
güneş adını saklasın
aşk senden gideli beri
sen ölüme kardeşsin

kanı göğe savrulmuş bir çığlık oldun heyhat
sığmadın hiçbir mateme
ki zaten yaslar büyütürdü insan olanı
yasası bu olsada hayatın
çık dışına çıkabilirsen şimdi bu kırılmış bardağın

/