ellerim içe dönük,gözlerim avuçlarımda
suretler çiziyorum sana benzeyen
hiçbiri dokunmuyor sana
hiçbiri sen değil...
eskizler çoğalıyor ruhumda
aksak dualar düşüyor eteklerime
ben tedirgin bir dille
aminliyorum isminin her harfini....


içimde durur bir şiir gölgesi
hangi ağacın altında konaklasam
acınası hayaller toplanıyor etrafıma
gülüşleri solgun,
bakışları ıslak
biraz sallantılı , onlar da biraz aksak...

zamanın imbiklerinden
ehlileştirilmiş öfkelerim sızıyor
kimse duymuyor
kimse bilmiyor sükunetimin resmini

ellerim içe dönük
gözlerim avuçlarımda
sen diyorum
sen....
bütün marazımın faili
usuma bir çengelli iğne gibi ,
saplandığın günden beri
yazılmış bütün kaderleri seninle adlandırdım
senin lisanınla seslendim arşın ötesine
senin gülüşünle sadakalandım ben...

hayatımın tualine
senden başka renk düşmedi
taşımadım ikinci bir bahar dalı koynumda
akmadım başka denizlere
kayboldum sen diye diye
sensizlik çöllerinde

ağırdım kendime
taşıyamıyordum ,taşınamıyordum bir adım öteye
çünkü ağdım kendime.
yasaktım,biraz ıslaktım,
biraz da aksak...


şimdi hangi kader bana ait söyle:
yaşadığım mı
yaşadığımı sandığım mı?


AYŞE IŞIK UYANIK
31ocak2013