Kurulur dem sofraları
Gecenin geç saatlerinde
Demcinin derdi biter mi?
Nihavend uyanır mahmur uykusundan
Sofrada hıyar turşusu gelin gibi
Kuş sütü eksik / masalar donanır
Karpuzcu kızının karpuzları sallanır

Kandırır her gece / çocuksu gelenleri
Hele bir de makas aldı mı / yanaktan
Akar insanın yüreğine
Kara kaş altındaki bademleri
Gülmeyiversin şehlâ şehlâ bakarak
Çıkmayı görsün bir kez gamzeleri
Ayık’tı, sarhoş’tu hepsi de yandı
Böyle bir fettan’a kim olsa aldanır
Karpuzcu kızının karpuzları sallanır

Karpuzcu kızı hamarat / koçak
Ha bire masalarda otlanır
Döner selvi boylu / döner kadehler
Anason lavanta kokusuna karışır
Baş döner, göz döner, dünya döner
Kimi makas alır kimi de eller
Hayâsızca ne hayaller yaşanır
Dil pelteleşir, gövde sallanır
Gün geceye bağlanır
Baş döner, baş sallanır
Herkes ona aldanır
Karpuzcu kızının karpuzları sallanır

Yemlemiş kendi eliyle gelenleri
Ne var ne yok ceplerde / hepsini alır
Kandırmış gene tüm demcileri
Yorgun argın oturmuş ferahlanır
Demciler dut gibi / armut gibi
Karpuzcu kızı dut yemiş
Armut dalda sallanır / oturanlar ayaklanır
Gidenlerin yüreği onda kalır
Bir kaç akşamdan sonra
Demci karpuzcuya dadanır
Demcilerin derdi biter mi?
Baş koyup diz üstünde ağlanır
Toplanır gece masa örtüleriyle
Karpuzcu kızının karpuzları sallanır

Geçmiş ayna karşısına /Üzgün üzgün
Evdeki çocuklarına hazırlanır...

yudumyunus..yunus karaçöp