Sustum

Sustun

Konuştuğumda konuşuyordun

Güldüğünde yüzün aydın

Sevinçlerimiz ne tanıdık

Çılgın hayaller avuçlarımızda

Ayrık otlarını topluyoruz

Hıçkırıklarımız içli

Serzenişlerimizin yüzü

Birbirine dönük







Aynı cümlede sırıtıyordu kelimelerimiz

Oysa

Bir sonbahar ikindisi

Yudumlarken demli çayımı

Zülfünün hayali düşüyordu

İnce belli bardağa







Ne yana dönsem

Ah-u zârın kalır elimde

Neyana yönelsem

Hıçkırık





Sessiz kırlangıçlar çalıyor kapımızı

Konuk ağırlamalarını

Unutmuşuz

Haylaz çocuklar

Koşturuyor koridorları

Yılkı atları ehlîleştiriyor

Delikanlarımızı

Yaşlarımız kanımızın akışına

Yetişemiyor şimdi







Gülümsüyordun oysa düşümde

İnciler saçarak dişlerin









Ben

Senin

En çok sesini özlüyordum

Sen

Kimsesizliğime sığınıyordun geceleri





Ve bir yağmur akıyordu üzerimizden

Bir tutam filiz sevdam



foto: Ö.E.Yücebaş