Sokak lambalarının ürkek titremesinde
Yenildim savaşımda korkaklığa divane
Vardır bir hayır dedim gözün seyremesinde
Kötünün pençesinde çırpınırken pervane

Gezdim dolaştım ama yine kendime döndüm
Bardaktan boşalarak maziye yağıp söndüm



Albenisi kalmamış çekmiyor beni hayat
Nerede eski vefa izi bile kalmamış
Ne yana baksan kırık yetmez mi ki zayiat,
Nerede eski cefa çekmeyen gam bilmemiş

Tutundum, bırakmadım kırık dalıma bindim
Ateşten gömlekmiş aşk, giyip kor gibi yandım





Pembe düşlerim vardı bir de beyaz sayfalar
Hepsi karardı bir bir kaybederek rengini
Buharlaştı su olup kalbe aktı cefalar
Yalnızlıktan ölsem de bulamadım dengini

Sihirli sözcüklerin gösterişine kandım
Ben sana ömür değil rüya misali andım


*


Bakmak değildir görmek üstünkörü bağlanmak
Fark etmek gözlerdeki sevgi dolu bakışı
Silmek değildir gitmek gönüllerde dağlanmak
Bilirsin, ters yönlüdür hayatımın akışı

Elbet anlayacaksın, sana can veren candım
Ne güneş ne de yağmur umuda doğan tandım







Seda YÜKLER