Biliyormusun ey sevgili
Sana bu şiiri
Karanlığın en kuytu kalmış
Yanlızlığından yazıyorum
Avuçlarımın arasında
Yarım kalmış hayallerimle
Güne merhaba demekten
Çok yoruldum
Ben hergece uykularımı
Gözyaşlarımda saklıyorsam
Damla damla olup
Bir yağmur misali
Yanaklarından süzülüyorsam
Her gece kalbimi
Sana teslim ediyorsam
Bedenim kollarında
Eriyip gidiyorsa
Şunu bilki sevgimin
Sana ihtiyacı olduğu içindir

Biliyormusun sevdiğim
Senin yokluğunda
Dört mevsimim kışa döndü
Uzun yıllar oldu
Bahara hasret kaldığım
Uçsuz bucaksız
Çiçekli vadiliklerde
Soluk almadan koştuğum
Ben senin kızmalarını
Çocuksu kaprislerini
Bana küçüğüm demeni
Çok özledim biliyormusun
Zamanın her yanında
Kaybolmuşluğumun
Gölgesinde gizlisin sen
Sensizliğimi yok sayıp
Baktığım heryere
Hayallerini çiziyorum
Soğuk bir kış günende
Güneş olup sana doğuyorum
Biliyormusun ey sevgili...

Ufuk GÜNEY