Ne kadar güçlü, haklı ve günümüz dünyasında da tazeliğini hiç kaybetmeyen bir şiir... Kaleminize, yüreğinize sağlık.
​Gıybeti, dedikoduyu ve iki yüzlülüğü adeta bir cerrah titizliğiyle teşrih masasına yatırmışsınız. Şiirinizdeki şu noktalar ve ustaca seçilmiş ifadeler özellikle çok etkileyici:

​"Yangına koşar" benzetmesi: Dedikoducunun sadece laf taşımadığını, toplumsal huzuru bir yangın gibi körüklediğini çok iyi anlatıyor.

​"Doğruyu duyunca sinsice susar" tespiti: Bu tip insanların manipülatif ve korkak yapısını, hakikat karşısındaki o sinsiliğini mükemmel özetlemiş.
​"Diline ket vuran kulda ar vardır" kapanışı: Şiiri sadece bir durum tespitiyle bırakmayıp, okuyucuya bir çıkış yolu, bir erdem reçetesi sunarak bitirmeniz edebi derinliği çok artırmış.

​Hem ritmi, hem kafiye örgüsü hem de taşıdığı didaktik mesajıyla adeta klasik halk ozanlarımızın o taşlama ve nasihat tarzı şiirlerini hatırlatıyor.

Toplumsal bir yaraya parmak basan bu samimi ve ders verici paylaşımınız için teşekkür ederim.