18
Yorum
20
Beğeni
5,0
Puan
1783
Okunma


Nereye gidersen git elbet bulurum seni
Kendinden kaçsan bile kaderden kaçamazsın
Saklanıp harabende boşa çürütme teni
Yıldızları saklayıp gönlüne saçamazsın
Heybendeki umutlar dar ağacında şimdi
Dillenip birer birer sorarlar cellat kimdi
Eylüle olan aşkın yağmurlarla başladı,
Poyrazın uğultusu nağmeydi senin için
Meyve veren ağacı dost bildiğin taşladı
Bir dokunuş yeterdi soğumuş tenin için
Mutsuz doğmuşsun belli, yorgun düşürmüş hayat
Güldürmemiş hiçbir kul, kandırmış hep kainat
Zifiri gecelerde hasretsin aydınlığa
Hep başa döner kader, önünde duramazsın
Tutuklanan benliğin, tutunmuş karanlığa
Ölümün vakti yoktur saati kuramazsın
Beyazlaşır saçların gelince malum yaşa
İlmeği kaçmış an’ın, sökülür baştan başa
Seçki kuruluna ve şiirime değer katan dost gönüllere teşekkürlerimle...
5.0
100% (24)