Hatırlarmısın . ?
O dar ve bi o kadarda işlek sokağımızda,
araçlardan sakına sakına ve korku içinde de olsak oynadığımız oyunlarımızı..?
Yakan top,misket,kiremit ...
En çokta seninle oynadığımız Sol’culuk oyununu severdim,
bilirsin...
Taki ortanca abla’nın seni yanımdan çekiştire çekiştire ,
-Yürü kızım eve bak babam gelince kızacak,
anı na dek...
Ve en çokta sen gidince kanardı Sol’um...
Ki zaten sensiz anlamınıda yitiriyordu oyunumuz...
Bilmezsin sen,
tek kişi ile oynanmazdı oyunumuz...
Sol’uma hitap edecek biri şarttı...
Ve maddeleşmişti artık anayasamda...
Hatırlarmısın ?
Bir eylül günü,
ikindi vaktiydi...
Elinde ders kitapları,kaldırımda sararıp düşen yapraklar...
Köşeden aniden çıkıvermiştim yoluna,
elimde bakkal hasan amca’nın plastikten bozma sattığı bir gül’le...
Ve saçlarında o kadar güzel durmuştu’ki,
küçük bir buse ile sagolasın demiştin...
İlk kez,
evet ilk kez Sol’umun kanat çırpınış sesini duyar gibi olduğum o andı...
Daha da bir acımaya,
ve tarifi imkansız bir hisler kaplıyordu artık,
Sol’umu...
En çokta amansızca gidişinle kanadı...
Bilsen ne çok...!
Şimdilerde de Sol’cuyum sevgili...
Dünyama hep Sol’umdan doğuyor,batıyor güneş...
Ve daha bir kanıyor, içim,dışım,yüreğim...
Nede çok kanattılar,
üzdüler,
kırdılar, anlatamam sana...
Bazen kelime bulmaktan zorlandığım tek acı’mı ifade etmekte,
zorlandığım bu...
Çocukluktan kalma bir tek aklımda kalan,
ve nasıl oynandığını hatırladığım o Sol’culuk oyunu kaldı bende...
Ama dedim ya sana da;
tek kişi ile oynanamıyor...
Zaten öyle anlayanda yok bu oyundan...
Hep sahte,ve yalancıktan :Bende biliyorum bu oyunu,
demeleri...
Dedim ya,
Ben Eski Sol’cuyum...!!