Aşk Zenginiydik bir Zamanlar,
ikimizinde ayakları kesilirdi yerden.
Mutluluktan uçardık,
birbirimize Pervaneyken.

Ayrıldık.

Bir Kelebeğin Pervaneye sıkışıp parçalanması gibiydi,
bu Sevdadan vazgeçmek.

Kalırmı Yararı birbirimizi Tutku ile Sevsek...?

Aşkımızın canı,

El Sözüne kana kana,
Uçuruma baka baka,
Gözlerine yana yana çıktı.

Dünya ağlıyor içimde,
Aşk(Sen) varken böyle bir Acıyı nasıl tanırdım bu biçimde..?

Nasılda Özledim varlığını, ah bir bilsen...

Huysuz, öfkeli, asabi hallerin,
Sevgini iki Kelime arasında dillendirişin,
Gamzelerime kondurduğun Düşler,
Kulaklarıma mırıldandığın Şarkılar Türküler
Mazi oldular birer birer...

Nasılda Seviyorum Seni, ah bir bilsen...

Tepeden Tırnağıma büründüm Hasretine,
yabancılaşırken Gözlerin Sözlerime,
En çok; Acı Kelamların battı Yüreğime.

Bu Gece Hüzzam kokan bestelere Esir bıraktım kendimi
ve anladımki
Yıllar geçsede Unutmayacağım ne Sevgimizi ne de Seni.

Sancısını pay ettim içime üşüşen Hasret Çığlıklarını,
susturamaz/sın biriken Feryadımı,
Üzülme Karagözlüm
Ayrılık, titretmesin Canını.

(Sevgin Kalbimde ebedi)...



Yüreği Sürgün// Kevser BAYSAL

22 Mayıs, 00:27, Köln




Bölünebiliyorsa aşkımız ellerde
Yüreklerimiz birleşmeli koyu yitiklerde
Hayallerin buruk kokusu ekşimsiydi ansızın kesilen nefeste
ve tuz tadında sevebiliyorsak hala
ne mutlu bize ve yarattıgımız hayallere
Classicsaire tskrlr.