Gülşah adında bi kız vardı benim güzel abim.
Adına yakışır gülüşleri, yanaklarında kırmızı gülleri
Sonra hiç duyamadığım bi sesi vardı...
Lisede beraberdik ama tanımıyordu beni.
Sonra ben üniversiteyi okudum o okumadı ev kızı oldu.
Onunla ilk konuşmamız da bu internetin bokuna oldu.
Sonra işte ben onu çok sevdim.
Yalan yok o beni hiç sevmedi, başkasını seviyordu zaten.
Ama nedendir bilmem o da sevdiğine kavuşamıyordu o aralar.
Sonra benim üniversite bitti, iki sene işsiz güçsüz gezdim.
Atanamadık, kapeseseye de zaten kafa yormadık.
Sonra yine bi gün onunla bu sanalda konuşurken
Askere gideceğimi söyledim ona.
O da dedi ki bana;"Askerliğini yap gel kaçacağım sana!"
Komando oldum, dağlarda gezdim, kayalarda yattım
Bir tek onu düşündüm, o hayalle karlı dağlarda üşümedim.
Sonra birgün askerlik bitti ve ben memlekete geldim.
Duydum ki Gülşah evlenmiş, İstanbul’a gitmiş.
Heralde kocasının işi orada.
Oysaki söz vermişti askere gitmeden önce bana...