(Kusura bakma anne, bu parantez içi konuşmaları
Bir şairin dilinden çaldım, affet beni)

Uzun zaman oldu,
Kulağıma bizim istasyonun çığlığı yuva kurduğunda
Anladım ki, hiçbir vedada ağrı kesici işe yaramıyormuş
En son okuduğum kitapta ne diyordu biliyor musun?
“Kalbini unuttuğun yerde sesin de kısılmıştır”

Benim sesim,kaç bahardır kısık anne?

Anne ne olur dudaklarından kovulmadığımı
Saçlarıma düşen akların yıldız olduğunu söyle bana…
Konuşmayı sevmediğimi bilirsin
Konuşmadan da beni aslında sevebilir misin?
Bari bu soruma dayak yemiş bir cevap verme

Benim sorularım,bu kadar zor mu anne?

Farkında olmadan yolun yarısını geçtim
Çirkin bir sanatın figüranı oldum anne
Hep sevilme tarihleri geçmiş kadınlar çıktı karşıma
İmgeledim durdum, sevişip aşka duyarlı yaptım yüreklerini
Yine de kara listeye aldılar beni
Niye biliyor musun anne?
Ağzım, dilim, ellerim hep sen kokuyor diye

Benim çocukluğum,büyür mü anne?


(Kusura bakma anne, parantezi açacağım izninle
Kalbini kırarsam, affet beni)


Uzun zaman oldu
İçimde hastalıklı bir suskunlukla yaşıyorum
Piyasada ikinci el mutluluklar satılıyor
Makyajlı-makyajsız
Oysa ben dönüp bakmıyorum anne
Bir yolculuk esnasında gazetenin köşe yazarı
Çok güzel edebiyat yapmıştı
Duymak ister misin?
“Tüm şehirler anne kokar mayıs ayında”

Yoksa benim beş duyumdan biri,eksik mi anne?


Sıkıldıysan dinleme beni
Ben alışığım kendimle konuşmaya
Demlenip geliyorum ara sıra anne
Bilirsin çay içmeyi hiç sevmem
Aslında sen demlersen içerim belki
Çay kaşığını hep kıskanır oldum bardaktan

Benim çay kaşığı kadar,omzum soğuk mu anne?


Hiç sevimliliğim kalmamış değil mi?
Ne kadar edepsiz olmuşum
Ağız tadında sohbet edemedik hiçbir zaman
İpe astık sözcüklerimizi
Gözlerimize hep sigara dumanı kaçtı dedik ağlamak istediğimizde
Ama ağlamak bir telefon etmekten daha kolaydır bilirim!

Benim telefon numaram,yoksa kayıtlı değil mi anne?


Kusura bakma anne, parantezi sınır dışı ediyorum artık dilimden
Sözlerim seni kırdıysa affet beni…


-izninle


Şimdi gördüğüm ilk kadına iltica edeceğim…



Kızılcan/2012