Gece
yine.
Karanlık adamlar yürüyor
gitarın tellerinde,
düş bıçağım keskin
bölüyorum ortasından
na/mus kelimesini…
Gece
yine.
Bir köpek havlıyor dışarıda
duyuyorum açık penceremden.
Ağaca sımsıkı sarılmış
karınca misali
tutunsam,
kar gibi ıslak
tenine
kavrasam ellerimle…
Tenin
dağdan akan sulardan
soğuk
geçerken tenimden
serinletir
yaz gecesini…
Gece
yine.
Kırıldı kahkahalar
döküldü aşk
buharlaştı geceye
yırtıldı inancın gümüş kalkanı…
Biraz mutlu olmalı insan.
Geçmişe bakıp o anları topladığında
bir saatten az olmamalı hayatında…
Yemekler yenmeli
içmeli ve dans edilmeli
ama önce sevmeli
seni sevmeli
kendini sevmeli
geceyi sevmeli
kadını sevmeli insan
ya da sadece birşeyi sevmeli,
mutluluk bulaşıcı olmalı
beklemeden gelmesini
ayağına gitmeli
babanın ayağına gitmeli
biran önce
geceden önce
ölümden önce
saatler kesintisiz dönmeye devam ederken,
gitmesini bilmeli…
Burada
gece
yine.
Orada?