Müflis



Üç nefeslik dünyada, ne ola ki emelim?
Bu günlük rızkımız var, yarında Allah kerim.
Arı duru sevginin, mayasıyla temelim,
Hamurunda insanlık, harcında alın terim.

Pişirdi hayat bizi, mihnetin kucağında,
“Yandım” diyene kadar, muhannet ocağında,
Şimdi küller savrulur, gönlümün sıcağında,
Ateşten gömlek giyer, akkordan aşlar yerim.

Gerçek aşkın narıyla, yüreğimiz dağlandı,
Kandile fitil olduk, iliğimle yağlandı,
Günah sevap işleyen, damarlarım bağlandı,
Müflis olduk cihanda, kalmadı hayrım şerrim.

Abartısız ne ise, enim boyum ve okkam,
Bizi bilenler bilir, araya yalan sokmam,
Çalışır çabalarım, tevekkülse son noktam,
Ne verirse Yaratan, ona da “şükür” derim.

Karşıma ne çıktıysa, kahır lütuf karışık,
Aşinayım her yüze, her fiile alışık,
Ruhum, nefsim, bedenim, aklım, fikrim barışık,
Ötelerle iç içe, sarmaş dolaştır beri’m.

Kimselere kalmadı, zerre kadar minnetim,
Cefadan onur geldi, izzet oldu zilletim,
Yıllardır yaralıydım, deva buldu illetim,
Gönlümüz ferahlaştı, selamettedir serim.

22.06.2012…Mustafa Yaralı

Kutladım şiirini saygılarımla