Mıhladım bu aralar gözlerimi boşluğa
Kalbimin kıvrımlarında yeşil gözlü yapraklar
Hani renksiz hatıralarda vardır ya
Ne gülümseyen nede ağlayan çocuklar






Katre katre döküldü yağmur bak işte geçti sonbahar
Zaman simsiyah atını nede güzel tırpanlıyor
Mahçup bir güneş ruhumun yanaklarını okşamada
Bu sene tavşan yılı olsa gerek



İkindiden belliydi akşamın rüzgarlı olacağı
Edebali ölmüş
Çocuklar duydunuz mu
Uykunuz geldiyse çarşafı sereyim
ya da kuruvereyim baş köşenize salıncağı


Siz sallanın zaman sallansın mışıl mışıl uyusun günahlar
aynalara aksetsin bir meleğin hüzünlü bakışları
Sancılar içinde doğursun gece
sonra kıymet bilmesin sabahlar
Bırakın yavaşlasın gündüzün kalp atışları


Ölenin ardından sigara içen bulutlar gibisiniz çocuklar
Boş vagonlarla trencilik ıslıksız istasyonlarda
Zaten hepiniz aslında mızıkçısınız
Saklambaç oynanmaz karanlık kanalizasyonlarda


Biraz daha dik durun çocuklar resminizi çekecek tanrı
Saçlarınızı düzeltin ardından fanilanızı
Bırakın bir tarafa bırakın şimdi anılarınızı
Umutlarınızı bile almayacak kadar küçük bu kare


Bir fare yakalayana bir dondurma vereceğim çocuklar
Zamanı kemiren fareyi yakalayana birde çikolata
Şeytanlar az sonra gülmekten osuracaklar
Fare yakalayamayana teselli bir bardak limonata


Limonata içmekten sarhoş olunur mu hiç çocuklar
Artık sizinle oyun oynamayacağım
Zaten sıkıldım gideceğim buralardanda
Alın sizin olsun bütün oyuncaklar




[