Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
* NEYLEYiM... şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
* NEYLEYiM... şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
Ey ömrüm gülşende kaç nevbahar kaç hazan gördün? Hayat denen bu handa ne umdun ki ne buldun? Soldun tüm zerre zerre feryadı figan oldun Enisi dilden hayali cihan değer canan mı buldun
Çeşm_i püryan silen bilir afitabı dilber oldun Ne duydun feryadımı ne dilde tercüman oldun Kâh gam keder kâh asumanda şeyda bülbül oldun Avundun türlü hayalle kâh gül, kâh gülşende bülbül oldun
Mevlana Celaleddin Rumi’dir özüm, Dünyaya vardır iki kelam sözüm, Hak yolunda aşk ile büzülmüşüm, Gel ey oğul görmezmidir gözün.
Kalp ile görüneni göz ile gördün, Dil ile zikredileni ikrar ile buyurdun, Duruldun,eğildin,doğruldun, El açmadan kerameti buldun, Nedir bu inadın,görmezmisin oğul.
Her daim nurlar saçar isin, Cevherini,kerametini bilmezmisin, Hak yolunda zikredip, Ey oğul sen dillenmezmisin.
Bir musibeti çok görme, İllet diyip,lanet eyleme, Her yolun başıda sende sonuda sende, Gel ey oğul azap nedir bilmezmisin.
Özünü dara çekesin, Doğruyu,yol eyleyesin, Kırk makama girip dost cemali göresin, Deyü deyü yolunu Yunus eyleyesin, Gel ey oğul dergah nedir bilmezmisin
Pişmiş isen ermiş idir özün, Kelama doğrudur sözün, Nur ile doludur yüzün, Bir garip Mevlana’dır özün, Sendeki beni görmezmisin,oğul....
Dostlardan gelen moral destekle bu kalemin mürekkebi zor biter DOSTUM.
Tesekkür ederim.
AŞKLA SAVRULMAK
Yapma artık vefasız halden düşürdün beni, Peşin sıra terleyip çokça yoruluyorum!.. Ipıssız sahralarda şemste pişirdin beni, Meçhule ilerleyip içten kavruluyorum!..
Bacaklarım titriyor, ince belim bükülmüş, Koparılmışım yerden kum temelim sökülmüş, Dertli olan başımdan her bir telim dökülmüş, Kuruyan gazel gibi aşkımla savruluyorum!..
Galebe çalınca aşk, böyle mi olur adam? Elan vaziyetimden ağlamaklıdır sedam, Gidecek kapım mı var, yardım eyle ey Huda’m, Doğrulmaya kalksam da ardından devriliyorum!..
İstiyorum sevdamı, artık olsun hakiki, Tam tahlil edebilsin her gönül muhakkiki, Hâlâ bulamadığımdan imanımda tahkiki, Mecnunlara dönünce cinlerle çevriliyorum!..
Gerek var mıdır bilmem, bundan gayrı misale, Cinnet ötesi demek, eremezsem visale, Nasıl dayanırım ki sevdalımla fisale? Yoğunlaşınca efkâr us’tan yavruluyorum!..
Parca parca kopardın yüreyimi Zalim alıpta gittin ardına baknadan Senin bana yapyığını yaptığını yapmazdı En katı yüreklizalim Har icicde bıraktın sevdamı Attın aşk denen cehenem narına Nemli gözlerle baktım arkandan sen giderken Dön diyemedim gitme sevdalım Sanki kopasi dilime lal calmışlardı Sevdalım
Sıyrıl gölgelerinden güne kendini dayat Nuranî gözlerinin ışığını boşama. Umuda bak umutla; yoksa zehrolur hayat İçinde engin deniz; koynunu aç yaşama.
Dilerim ki mutlu ol; gönlünce kana kana Uzak olsun kederler yapışmasın yakana. Varsa ki aşk, önünde; sakın dönme arkana Hasretin ateşinde yanıp yanıp üşüme!
Dünün yeri dün ise ne işi var bugünde! Isıtıp durmamalı günbegün her öğünde. Us, mazi kurşununu; namluya sürdüğünde Pişmanlık mayınını yollarına döşeme.
Ömürler düşe kalka devam eder parkura Böyle böyle girilir hikmetli dar çukura! Anıların depreşir, yâd edersin; olur a! Zamanla kabuklanmış yaraları kaşıma.
Hadi silkin! Sünger çek! Endişeler yeğnelsin Hatalar enkâzından deneyimin dinelsin. Zati fazla derdin var gönlün de böyle bilsin Sök kalbimi kalbinden boşuna yük taşıma.
Onur veren bu güzel ziyaretiniz icin size degerli bir dostun dinlendiren dizelerinden esintiler sundugu bir eseri sunuyorum ;)
Bahcenin adresini bulmak size düsüyor :)
Tesekkürler Lemide
Gün Kurusu
gül isimli bir çocuktur artık, sevgim dudaklarımdan düşüp kayıp şehirlerin köhne odalarında ağlayan hıçkırıktır bir avazı yerde bir avazı gökte sökülmezdi tırnaklarımın arasındaki senden geriye kalanlar ya şimdi nerede
bilirsin korkardım keremin ateşine basarım diye yalvarırdım nidası dudağıma yapışmasın kaç kere körelttim kendi ateşimi kaç gece harladı kızıl gök kubbeyi bu cayır cayır yakan da ne içimde salalar senin için verilirken boşardı çağlayanlarım karışmaya korkardı denizlerin içine sen boğulacaksın diye
Nuh’un gemisi bir yanım bir yanım yalnızlık şimdi ayrılık doğururken karanlığı sırrını bozardı tozlu nefesinde imdi kırık bir aynanın yüzüne gülümseme
gri öyküler saçılıyor şimdi heybemden güneşin koynundan günahları savurarak o günden sonra sarı dökmedi bir daha sonbaharda yapraklar yeşili unuttu mevsimler soyundu ağaçlar üzerimden
bir sus tutuklandı ellerimin kaçağına bugün son söz bir daha sakar bir düşün topal sevdasında kavurmayacağım kendimi ama yakacağım ciğerleri çöplük kedilerine yem olan kadınları bir kurşunun ucunu sıvazlayacağım belki ya da avuçlarıma gün kurusu yağmurlar olacak alıp giderken seni!..
Dost bildiğim halim ile eğlendi Derman diye yaralarım dağlandı Bilmem neden basiretim bağlandı Ömür bitmiş sezemedim, neyleyim...
Mecit hocam hayatın cilvesi diyelim,muhteşeşm bana göre on numara şiirde olması gereken her şey var duyguların yüreğin edip kalemin daim olsu yürekten kutladım hucam.Selam ve dua ile kalınız.