Yokluğumda kendine iyi bak olurmu
Birlikte gezdiğimiz galata kulesine
Balık ekmek yediğimiz emin önüne
Benden kalan herşeye iyi bak olurmu

Her akşam iş çıkışı buluştuğumuz
Şarkılar söyleyerek coştuğumuz
Sabahlara kadar birlikte içtiğimiz
O masum sandalcıya iyi bak olurmu

Birlikte ağlayıp birlikte güldüğümüz
Delice severken ayrı düştüğümüz
O diyar senin bu diyar benim deyip
Gezdiğimiz sokaklara iyi bak olurmu

Allahımdan öylesine çok istedim ki
Senden bir kız çocuğumun olmasını
Ama Rabbim vermedi vermedi işte
Unutuldum öylece bir köşe başında

Sonra zamanla kaldırımlar ağladı
Ve ben ağladım için için kavrularak
İçimdeki yangınları susturamadım
Zamanla acıyla yaşamayı öğrendim

Kim nederse desin unutmak çok zor
Bir kere delice tutuldumu bu gönül
Ne yaşanan anılar derman olabiliyor
Nede aşk uğruna vurulan kelepçeler

Alıp avuçlarının arasına hayallerini
Sabahlara kadar adını sayıklasanda
Geriye gelmeyecek yaşanan günler
Ve zamanla beklemeyi seveceksiniz.

Ufuk Güney