Sazlar düzen tutar, söz düzen tutmaz,
Şimdi ne yapıldı, önce ne dendi?
Böyle pir pisliği, kargalar yutmaz,
Anlamadım gitti velâkin yendi.

Demek ki zor değil, kolaymış hazmı,
Daha ne olsun ki, iğrençlik az mı?
Midem bulanmasa, dizmem bu nazmı,
Çok kalleş kurdular tuzağı, fendi.

İnsana inanmak, gibi lüksüm var,
Dostluk meşrebimdir, olamam ağyar,
Kimseye atmadım, ne zarf, ne de zar,
Orada ben vardı, o bir, bin sendi.

Beyninde tilkiler, oyunlar sinsi,
Tefe kor oynatır şeytanı, insi,
Aklım almaz oldu, ucube cinsi,
Kendini bilmiyor, zavallı kendi.

Bıkmayan kalmamış, sorunu çözden,
Arife; hiçbir şey, kaçmıyor gözden,
Berrak su gelmezken, kirlenmiş özden,
Haram gölet’inin yıkılır bendi.

Böyle zevatların ipi kopmasa,
Dilini sarkıtıp, zırnık kokmasa,
Arı peteğine çomak sokmasa,
O zaman gönlümüz ne kadar şendi.

Nankörlük edip de, saydılar vefa,
Minnetsiz mihnetle, ettiler cefa,
Öz çocuğum gibi sevdiğim ceha,
Ey aptal yaralı; neyindi, nendi?

07.02.2012…Mustafa Yaralı