8
Yorum
10
Beğeni
0,0
Puan
1284
Okunma
Kafatasımı kemiren tarla faresiyle morg soğukluğunu aratmayan
küflü duvarlarımın tepkisiz göğsüne yaslıyorum cinnetimi...
Teslimiyet yorgunluktanmış meğer...
ve kronik bir bela...
Amanı yok imansız iki dişli piçin...
Kemirdikçe kaşıkla tünel kazan idam mahkumu edasıyla sızıyor
beynimden yüreğime...
ağır ağır
ve
sabırlı...
Gittikçe silikleşiyor dabakhaneye yetiştirmek derdinde olduğum
boktan düşlerim...
gittikçe renksizleşiyor...
sağlam son damarına da iksir pompalayan bir eroinmanın
sıtmalı gevşekliğiyle yapıyorum hamlemi...
Yavaş ısır!
omurgasına tükürdüğümün omurgasızı
acelemiz yok!
dibine vuralım usul usul
dibi düşmüş düşlerimizin...
...