dilime dolanan bir küfrün
enbiyalar şehrinde büyüyen
dudakları kurusun
ya sen bana gel
ya şehri vurgun
talan alsın

bu zaman bir ayrılığı daha
bildiğim yüreğime inat
kaldıramaz kirpiklerim
düşmesin üstüne kar
bir daha bir daha
ne çıkar

Leyla geceden mi gelir
O ne karanlık delisidir öyle
gözleri şehla devlerin
aya bakan dillerinin
ucunda dururken
mecnun

kelimeler gidiyor şehre
kelimelerim ellerin gibi huysuz
ve eminim ki kusursuz
cellatlar saklıyor ortasında
şimdi kim var kim yoksa benden
dönmenin telaşında

başımda bir aşk külahı
sokaklar şıngırdak sokaklar ak pak
oysa yürüyecek gücüm yok
kime seslensem uykusunda
kime sussam infial
kardan hep adamlar

deliriyor muyum ne
nasıl bir sualin aklında kaldım
kirpiklerimde aç kuşlar
kuru ekmeğe muhtaç
Tanrım sanki senden
hicret edecek yer mi vardı