4
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
1311
Okunma
İsyâna çağırır, dâima fâsık
Beri gel kör nefsin, beri gel artık.
Kıyı da, köşe de, dolaşma yazık
Öze dön kör nefsim, öze dön artık.
Ezan’ın okundu, yakın sala da
Nefsin gözü hâlâ, gözü ela da
Ahd-i misak’ın var, kalû belâ da
Söze dön kör nefsim, söze dön artık.
Nefsin stadında, şeytanla maçlar
Emmâre, levvâme, doymayan açlar
Ölümden haber var, aklaştı saçlar
Yola gel kör nefsim, yola gel artık.
Ölümün bestesin, çalıyor teller
Köprü bırakmadı, yıktı hep seller
Kabir habercisi, bükülmüş beller
Yeter de kör nefsim, yeter de artık.
Yeter Kara’m yeter, günahla doldun
Dün baharındaydın, ne çabuk soldun
Yaptığın isyâna, pişman mı oldun?
Dize gel kör nefsim, dize gel artık…
Hanifi KARA
5.0
100% (5)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Cevap Yaz