Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
Dalgınlıklar edinirken mısralarıma İlk hecenin ünlemi olmak istiyor sözcüklerim Dur daha…
Alnımın defterine yazsam yanlışlardan arındırdığım doğrularımı! Dizilir mi boğazıma soluğum?
Tüm sıradanlığımla dik duruyorken kendime İnsan kılığına giren karabasanların baş ağrısıyla Duvarlar ardında ürpererek geziniyor gözlerim O vakit öğütüyorum takvimleri en lekeli yerinden…
/İkinci el bir gazetenin dilinden asacağım bakışlarımı,/yediemine bırakıp alacakaranlık masallarımı…
Sana söz olsun hayat! Sarmaş dolaş öleceğim ecelle Aralayacaklar sayfaları Gözgöze geldiğimizde her kanlı bakışın iç çekişiyle Yeniden öleceğim sarı ilanlarında sayfalarca Oysa Akşamın ırmağına süzülen kanlı bir suydum sadece Al koy beni deftere ya da kanımın iç çekişiyle toprağa Herkesin evine döndüğü bir saatte Desem de Bir şırıngadan aktı zehir ümitlerime Ne yapsam da nafile Tutmaz ki hiç bir yama cümlelerim fukara…
Ey bana hüzün gemisiyle taşınan akşamlar Seli boğuyor kursağımı karanlığının Ak bir kağıda sığamadan Sığınamadan akıl yoksunluğuna Çekiyorsun küreklerini zeryanın bozbulanık suyuna Döküyorsun durmadan darb-I efkarıma o gümüş kederleri Bilsen, Fasit daire içinde duyuların incesi Hayat veriyor hayıflanmama Zaten tanışmıştım gebe beşiklerde hıçkırıklarla Göremeden alaz serinliğini söğüt ağaçlarının Bağışlamayacaksın biliyorum ölürken şarkılarımın yankılarını/
Özlediğim tüm hoşgörülerin hatrına Yüreğime zehir susuyor sedam Nereye baksam bir akrebin ucunda zehirlenmiş bin zaman Gözyaşı imgesi düşüyor yanaklarıma Gülümsesem usulca İçimde Kuytularda bir batık Aldırmadan karanlığın ketum şefkatine Es veriyor kalp vuruşlarıma…
Dudaklarıma yürüyorken sûreler Zifiri bir ağrıyla Sus diyorum bana Bir sigara içecek kadar konuk olursa ecel “boncuklu bir cümle sonrasında” Azala azala tenine sinerken son bakışlarım Damla damla Kirpiklerimden öleceğim Yani herkese benzeyeceğim…
Akılsız bir gecede gölgemi yıkıyorken söz bulutları…
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Fasit Daire şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Fasit Daire şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
Bir sigara içecek kadar konuk olursa ecel “boncuklu bir cümle sonrasında” Azala azala tenine sinerken son bakışlarım Damla damla Kirpiklerimden öleceğim Yani herkese benzeyeceğim…
ÇOK ÇOK GÜZEL VEDE ANLAMLIYDI..YÜREĞİNİZ VEDE KALEMİNİZ DERT GÖRMESİN.. HER ŞEYİN GÖNLÜNÜZCE OLMASI DİLEKLERİMLE KUTLUYORUM EMEĞİNİZİ
Özlediğim tüm hoşgörülerin hatrına Yüreğime zehir susuyor sedam Nereye baksam bir akrebin ucunda zehirlenmiş bin zaman Gözyaşı imgesi düşüyor yanaklarıma Gülümsesem usulca İçimde Kuytularda bir batık Aldırmadan karanlığın ketum şefkatine Es veriyor kalp vuruşlarıma…
Bütün bunlaarın nedeni aşk...çünkü seviyorsunuz...paylaşmak güzeldi...tebrikler...
Dalgınlıklar edinirken mısralarıma İlk hecenin ünlemi olmak istiyor sözcüklerim Dur daha…
Alnımın defterine yazsam yanlışlardan arındırdığım doğrularımı! Dizilir mi boğazıma soluğum?
Tüm sıradanlığımla dik duruyorken kendime İnsan kılığına giren karabasanların baş ağrısıyla Duvarlar ardında ürpererek geziniyor gözlerim O vakit öğütüyorum takvimleri en lekeli yerinden…
/İkinci el bir gazetenin dilinden asacağım bakışlarımı,/yediemine bırakıp alacakaranlık masallarımı…
Sana söz olsun hayat! Sarmaş dolaş öleceğim ecelle Aralayacaklar sayfaları Gözgöze geldiğimizde her kanlı bakışın iç çekişiyle Yeniden öleceğim sarı ilanlarında sayfalarca Oysa Akşamın ırmağına süzülen kanlı bir suydum sadece Al koy beni deftere ya da kanımın iç çekişiyle toprağa Herkesin evine döndüğü bir saatte Desem de Bir şırıngadan aktı zehir ümitlerime Ne yapsam da nafile Tutmaz ki hiç bir yama cümlelerim fukara…
Ey bana hüzün gemisiyle taşınan akşamlar Seli boğuyor kursağımı karanlığının Ak bir kağıda sığamadan Sığınamadan akıl yoksunluğuna Çekiyorsun küreklerini zeryanın bozbulanık suyuna Döküyorsun durmadan darb-I efkarıma o gümüş kederleri Bilsen, Fasit daire içinde duyuların incesi Hayat veriyor hayıflanmama Zaten tanışmıştım gebe beşiklerde hıçkırıklarla Göremeden alaz serinliğini söğüt ağaçlarının Bağışlamayacaksın biliyorum ölürken şarkılarımın yankılarını/
Özlediğim tüm hoşgörülerin hatrına Yüreğime zehir susuyor sedam Nereye baksam bir akrebin ucunda zehirlenmiş bin zaman Gözyaşı imgesi düşüyor yanaklarıma Gülümsesem usulca İçimde Kuytularda bir batık Aldırmadan karanlığın ketum şefkatine Es veriyor kalp vuruşlarıma…
Dudaklarıma yürüyorken sûreler Zifiri bir ağrıyla Sus diyorum bana Bir sigara içecek kadar konuk olursa ecel “boncuklu bir cümle sonrasında” Azala azala tenine sinerken son bakışlarım Damla damla Kirpiklerimden öleceğim Yani herkese benzeyeceğim…
Akılsız bir gecede gölgemi yıkıyorken söz bulutları…
Hazal Karadağ
Şairemizi ve serbest nazım dizelerini kutluyorum.Yunus diyarından selamlar.
kendi içinizde bir hesaplaşma gibiydi doğru ve yanlış ne varsa dökülmüş yüreğinizden kaleminizden güzel bir şiir okudum yüreğinize sağlık tebrikler saygılar