Sera mutlulukları yetiştiriyorum içimde
Turfanda
Soğuğunu serip gittin ya üstüme
Mevsimlerin aklı karıştı
Sen tasalanma adamım
İçimde bahar varken
Kış kavurmaz beni!

Dört duvar arası
Kemerleri sıkılmaktan nefesi tükenmiş umutlar büyür
Büyür istenmeyen ot gibi burnumun dibinde
Bıraktığın hüzünler

Sen boş ver musallayı
Belki yüzüm düşmüş
Belki benzim solmuş
Bunlar pek insani
Bakma sen
İçim ölmez benim

Tomurcuğu sevmiştin
Yarım sevginle büyüttün
Çiçek açtım, dal oldum, kök saldım
Yokluğunda yeşerttim kırağı yemiş toprağı
Ağlamak dediğin bir kirpik kırpması
Yıldız kayması
Karabasan dediğin, üzerimde gezinen karıncalar
Kahırdayım sandım
İnsanım, yanıldım
Sensiz ölürüm sandın
Fanisin aldandın
Ben beyazlara sardığın kadavra değilim

Tahta sıraların ürkek çocuğu
Ekmek kuyruklarında, ellerime bulaşmıştı pastanın kreması
El bebek, gül bebek salınırken sarayımda
Susuzluktan ölenlerden habersiz
Hayat dersi bir ayin gibi indin masal kitabımın önsözüne
Aşıladın beni yaşam kavgasına
Nasıl da narindim
Yıkılırım sandın
Ben artık sarayın avlusunda bulduğun sultan kızı değilim

Umut el verdi
Köşeye sıkışmış hayalleri düzlüğe çıkartmakla vazifeliyim
Damarlarım ayrılığa kesildi
Tatlı tatlı kanadım
Ardımda doğumlar, ardımda ölümler, ardımda ölüp de dirilenler
Hayat tekerrür
Unuttum...

Güneşe dönerken yüzümü
Buzdan şal giydim omuzlarıma
Eridi korkularım
Isındı yürek soğuklarım
Aşık olayım derken, aşk oldum
Kül olurum sandın, alaza atıp giderken beni
Yandım,ölmedim
Sen kefeni kendine sakla
Ben yeniden doğdum