Aşk dergâhı açıktır;ruhu açık olana,
Kalp dilini bilmeyen; hep divane dolana.

Aşk Sultanı davette :"Gel ! gel!"diye bağırır,
İnsanlığı barışa ve huzura çağırır..

Mesnevisi kazılı ,gönül kalemi yazmış;
Onu sevemeyenler;dünyada da pek azmış!

Seni anlatmak düşmez, benim gibi kaleme,
Seni anlamayanlar ; hep düşerler eleme.

Sevdim seni gönülden ;Hey! gidi Koca Aşık
Eritti tüm sözlerin, gönlüm sensiz karmaşık.

Yeni şeyler söylemek; bilirim haddim değil
Yenilenen Kur’andır;gayrısı kadîm değil!

Gül yüzlü Hak Nebi’den, yansıyan bir şuaydın
Seni anlayabilen ;hem ariftir hem aydın.

Hem lâtifsin ,hem naif ; sözlerin daim zarif,
Sen Sultansın, ben zâif ;Sana aşıktır arif.

Halin güzeldir Senin, kâlin güzel olmaz mı?
Aşıkların cümlesi ,Hak aşkıyla dolmaz mı?

Başımı döndürüyor ;Senin bu sonsuz aşkın,
Aşk yolunda gidenler; Sensiz hep yolda şaşkın!

Hay’dan gelen Hu’yadır; amennâ ve saddaknâ
Aşkı bulan kurtulur: İşte en gerçek mânâ!

Hay Allah Hû’da Allah ,Lâ ilahe illallah!
Bütün sırlar aşktadır, yalnız ondadır felâh!

Aşk bahçesinde bülbül, aşıktır Sana her gül
Sensiz açar mı sümbül ? Sana hayran bu gönül

MURAT CANBOLAT