Yanardım,
Soğuktu çocukluğumun elleri.

Kırağıların hırsızlığında parçalanmış
Dağlanmış kuşluk güneşinde savruk
Sokaklarda bir ezber tekrarı;
Göreceleri büyüklüğün, un ufak avuçlarımda.
Asılırdı mevsimlerce, hükümsüz adaleti zamanın,
Çakıl taşlarımdan bini bir çarmıhlarda.
Gezerdim insanları insanlardan habersiz
Gizli sandukalarında naftalinli
Mizanı bekleyen yüreklerinden geçerdim.
Telaşlıydı hep bir yanı gözlerimin
Bundandır ıskalayışım
Bütün beyazların negatifini
Dünden beri bundandır, kırılganlığı sevmelerimin.

Susardım,
Asiydi halesi incinmelerimin.

Gözlerime vurduğum boyunduruk
Firar cesaretinde müebbet
Deli kısrak sağrısında ok gibi hür,
Boşansa derdim, yağmaların üstüne
Şah damarından vicdanın
Sur namlusunda bir kıyamet.
Ve yıldırımlarca dönüşümsüz gecede
Nuh nebiden kalma bir yenileniş
Şafakla tutuşan guruptan bam telince çıplak
Çınlasa düşlerimden geleceğe
Bir doğum sancısınca afak.

Ağyardım,
Döngüsüne pusluydu dünya gözlerimde.

Bir kalubela ahdince yağdığında gökten;
Bir soluksuz nefes ayarınca hüznüm
İki cihan noktasınca izdüşüm…
Apansız bir yıldız sağanağında
Nura tutulur adımlarım;
Yitik fersahların keşfine düşürür gölgemi
Ve an be an sonsuzluğun peşinde,
Yorgun şakaklarım.

Adım düşer yörüngesine bir adın
Sözlük hükmünce izahkârı anlamın…


m.abdırgan