Bir gün eğer kalırda çıkmazsam
güneşe küs gecelerde
bil ki ve bil ki;
yokum
ruhum terk etmiş bedenimi
anlarsın
yokluğuma ne olduğunu
gözlerimde kayıp yıllar oluşurken
mimiklerim donmuştur
artık
gelmeyecek tüm sözcükler
çünkü;
şair ölmüştür
sessizliğine gömün artık
uyusun mışıl mışıl

Sonra sesler gelir arkamdan
vah vah ağlamaklı
biri babam der, birisi kocam
kimi sevdiğim
yol ıramıştır artık kaybolur an
karşılar zebaniler
sorguma katılır melekler
sonrası bildik sorular
cevabında şair
diline dolanır yaşadıkları
der; ben aşığım aşık
doğumdan sonsuza kadar
of of dünya çok kısaymış
ellerimiz koynumuzda kaldı

Gömün ki yanmasın ateşinde aşklar
ıssız adalarda dolaşsın geyikleri yurdumun
ben metruk diyarların baykuşu
asi dalgalarda sığınağım
terk edeli yanıyor, yanıyor,yanıyorum…
kan revan içinde ellerimde tırpanladığım hayat
mavzerin düşüne düşümü kursam
eyler mi ruhumu ruhumun çilegahi
sonsuzlukta vuslata mayadır aşk

Ey sevda dolu sine
şair ölmüştür sessizliğe gömün hemen.

26-10-2011
Hayrettin ŞAHİN