4
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
1598
Okunma
Özlenen bir gün birden bire geliverse, acı ortadan kalksa belki de sevgi, o karanlık kederin altından çıkacaktı...
O gece gökyüzünde altın kirpik gibi belirmiş ince bir hilâl
onun gözlerinde ışıklı bir boşluk
ve ben
ışığı gördüm yalnızca…
Ne zaman başlayıp, ne zaman biteceğini bilmediğim
bu çarkı felek
ruhumu zehirleyen acılarımla takılıp kalmışım
hayatın bir yerinde
kimsenin gücü beni geri çekmeye, ya da ileriye itmeye yetmiyordu
kendi kaynağından kopup uzaklaşan,
kendini doğurarak büyüyen asla iyileşmeyecek yara gibi
büyük bir güçle ruhuma yerleşen kederin doğurganlığını keşfediyordum…
Tuhaftır, gözlerindeki ışığın her zamanki gibi olmadığı da
o vakit aklıma takıldı demek
Bir gün yolda yalnız yürürken
o geceki ışıklı boşluk gözlerimin önüne geliverdi
Anladım lâkin
vakit çok geçti…
- Sevgi acının altında ezilip kaybolduğundan
artık sevmediğimi sanmıştım-
A.İlayda Beydemir
5.0
100% (7)
Cevap Yaz
