Sana ‘yasak bir aşkı’ bırakıp gelmiştim oysa
Hiç beklemediğim, düşlemediğim bir anda
Kışın tam ortasında
Yakalandım yağmurlarına,
Ha bir de mevsim soğuğuna.
Yoktu saklanacağım bir yer
Kollarının altından başka, kanatlarında…
Nereden bilecektim
Yağmurdan beter
Karda, doluda bırakacakmışsın meğer.
Mevsimler geçiyor şimdi
Bahtsız Sevdam ağlıyor
Ağla sevdam.
Hayat, gözyaşını sana çok yakıştırıyor
Sen, gözyaşını çok yakıştırmışsın.
Ve sen nereden bileceksin
Geceleri kaldırımlarda gezen kadınlardan beter
Her semtte her şehirde dilimde bir küfür olacakmışsın meğer.
Sevdam ağlıyor
Ama suları hiç tükenmiyor
Geliyor nereye gitse dalga dalga peşimden
Ağla sevdam
Çıkmıyor aklımdan
Tadıyorum nice dudakları gözleri elleri
Seviyorum nice yürekleri
Ama hiç yağmur yağmıyor
Giremiyorum kimsenin kanatlarına
Saklanamıyorum kimselere
Kimseler saklayamıyor beni.
Ya bir eksik ya çok tam
Niyeyse kokularda bile seni, en çok seni
Ararken buluyorum kendimi
Kimse sen kokmuyor.
Kendime küfür etmek gibisin
Her ne yaptıysan bana
Sensiz yaşamak içime sinmiyor.
Sen ki yaratanın en kötü kulu
Payıma düşen yemeğe küfrettiriyorsun
Öyle çekilmez bir haldeyim ki
Kaf dağının ardındasın, göremiyorsun
Nereden bileceksin
Sen hiç çocuk oldun mu ki, hiç o kadar saf oldun mu?
Anlayacağın Kaf dağı sadece çocukluğumuz bir masalı
Sevdam ağlıyor
Ağla sevdam
Yağmur yağmayacak
Kimseler seni saklamayacak
Ve sen bir başkasını taşımayacaksın hücrelerinde
Ağla sevdam
Ölüyorsun,öldürüyor seni bir adam.