Mevsimlerden yaz gelmişken
Gitmişken üzerimizden karakışın bulutları
Bedenimiz ermişken göklere
Hazır tutuşmuşken el ele
Değmişken gözlerimiz birbirine
Şimdi zamanı değil, gitme.
Hazır aylardan temmuz iken
Vakit azalmışken
Daha gidecek çok sahilimiz varken
Koşacak yolumuz, düşecek topraklarımız varken
Tutunarak kalkıp tutuşacakken
Şimdi zamanı değil,hasrete değme.
Uzanmısken beraber sonsuz berraklığa
Sırılsıklamken beraber baştan sona
Sığları aşmışken inat yalnızlığımıza
Ulaşmışken boyumuza, boynumuzun tadına
Şimdi zamanı değil, seni götürme.
İçtiğin kahveden, yediğin yemeğe
Giydiğin elbisenden, gittiğin yerlere
Ve düşlerine kadar ben değmişken
Gecelerimde gündüzlerimde seni izlerken
Renkler katabilmişken tekliğimize
Şimdi zamanı değil,beni eyleme.
En zamansız ölümler bile dilimizdeyken
Felaketleri içimizde taşırken
Bunlara inat gülerken yürekten
Şimdi zamanı değil,beni öldürme.


BAŞAK KURU