Nezaman kırmızılar içinde bir kadın görsem,
Aklıma düşersin.
Sonra kadehlere içkiler,
Sayfalara kelimeler...

Nezaman ben düşsem aklına,
Düşene bir tekme de vuran dostlar,
Eminim yine kimse tutmaz elimden...

Saniyeleri besleyip saatleri koynuna alır zaman.
Odamın içi bulut kaplar.
Ne bir merhamet,ne bir şefkat,
Ne sen farkındasın,
Nede şimdi koynuna aldığın kocan...

Bir zaman bana açan nefesin,
Artık bir gelinlikte hapis.
Bembeyaz tülden parmakları
Ve kıpkırmızı ojelerin..

Ayaklarıma dolanır odamdaki dudakların gibi
Gözlerim saplanır kayıplara,
Ellerin şimdi kocaya dolanır...

Hazanlara boğulmuş hüzünler yakar koynumu,
Ruhumun ortaoyunudur sana sunduğum,
Bir baş kalkar bin baş gider,
Yine geceme çöken senin yokluğun...

Arsızlığımın kanları kollarım boyunca akan nehir,
Senden izim hükmeder bilincime,
Sol taraf boşluğu kalbe kıyasla,
Bir izin daha var derin solumda...

Kan hırsızı bir ustura haykırır bugün sokaklara,
Bir kürdan işler adını kağıtlara,
Geçmişin karanlığını bir alev hatırlatınca,
Malum,ne benim hislerim nede ihanetim var kocada.

İşte döndüğüm yolun sapağı,
Karanlığa bıraktığım ruhlarımı,
Bir de rimeline boyanmış hatıraları
Ve sana öldürdüğüm onca çocuklarımı..

Söndürüp,bir daha yaraya tütün basıp
Söylemek var ismini haykırıp...
En büyük keşkeme senden katıp,
Sonra bir de kocan var,
Gözlerine beni yansıtıp,
Kaçak sözlere son verip
İsmini bağışlayan,
Yüzümü kızartan kocan...

Ve tabi yine bir de sen varsın,
Kocana benden artakalan...

Bahattin B.