Dalıyorum yollara, geziyorum yılları,
Dolandıkça maziyi hüzünlenir ağlarım;
Dikenlerle kaplandı aşkımızın yolları,
Bazen kadere küser, hüzünlenir ağlarım.

Hiç unutamıyorum o ilk buluşmamızı,
Yan yana, utanarak durup konuşmamızı,
Ayrılırken ilk defa o kucaklaşmamızı,
Düşündükçe o günü hüzünlenir ağlarım.

Bir düşle başlamıştı bu aşk bir yaz başında,
İki yıl sonra kaldık aşkın kara kışında,
Hazin bir destan şimdi gizli mezar taşında,
Sarar beni efkârı hüzünlenir ağlarım.

Nerde buluştuğumuz yerdeki hatıralar?
Dönüp baktığım her yer yüreğimi yaralar,
Harabe bir mezarlık gibi olmuş oralar,
Bağrıma taş basarım, hüzünlenir ağlarım.

Meğer boş bir rüyayı tezahür eder sandık,
Sevgimize inandık, aşkımızla donandık,
Tadına dalıp kandık, boşu boşuna yandık,
Eskimez o çağlarım, hüzünlenir ağlarım.