''ruhum, kış bahçesinin kederli yalnızlığı''


elim ayağım kesildi bir mısrada
şiir için teşekkürler şiir perisi

sevgimle

Böyle bir duygu ölümden beterdir,ama geçicidir diye düşünüyorum.
Hüzünlü odalarda gezdirdi şiir, dışarı çıkıyorum ne dersin:))
Kutluyorum.
Saygı ve sevgilerimle.

bu dizeler, nesirde ne kadar usta bir kaleme sahip olduğunuzun işareti aynı zamanda, değerli şair, İlayda Hanım.

Hayat! doğumla ölüm arasındaki o esrik çizgi; kimine hoyrat, kimine minnet, kimine muhannet...
kimini rüzgar sürükler daha hiddetli fırtınalara, kimini sakin bir limanın kıyısında erince kavuşturur...kimini hasretin pençesinde yakar kavurur, kimini ise vuslata bir adım kala savurur hayat!
kimi için ne büyük boşluk; içine sığdırılan bütün değerlerin ırzına geçilmiş, kimi için haydan gelip huya giden şak şak sesi, kimine ise, iki kapılı hanın ortasında, bütün kapılara farklı göz ve derinlikte bakabilme yetisiyle anlamlar yükleyen farkındalık!
bu bağlamda, yaşanmaya değer her bir şeyi yaşanması gerektiği gibi yaşayıp, içsel dinginliği ve bilgeliğiyle bir selâm çakıp sonsuza yürüme gereğini anlamaktır, HAYAT...

şaire için; anlamını yitirmiş, albenisini soldurmuş bir boşluk hayat; zira, yaşanmışlıklar karşısında edindiği deneyim, dayandığı mantık dokusudur o' na bu derinliği kazandıran...

duru, akan su misali dizelerin değerli kalemine saygı ve dostlukla...

RefikaDogan/YeniEdebiAkım tarafından 10/14/2011 3:08:38 PM zamanında düzenlenmiştir.

her zaman şiirine güvendiğim dostum gönül dolusu bir şiirdi yine,sevgilerimle...

Hayat benim içinde o eski tanıdık değil artık...çok güzeldi...