Aslında
Ben de umudu arar bir çocuktum anne karnında
Doğdum...
Ve
Her yeni doğan gibi
Ellerim boğum boğum oldu, açamadım bacaklarımı yukarı doğru
Doksan derece açıyla..
Gözlerim küçücüktü, miniminnacık yumruklarım
Ve
Ben de kuzusuydum bir ananın, kıskandığıydım bir babanın…

Sonra
Ben de ağladım nazlım nazlım annemin kucağında
Ve gülümsediler bana bir dolu
Dolu bir yürek
Bir cümle dolusu emir bildiren ek...
Ve;
Dolu bir tüfek...

Annem her gün gözyaşlarıyla anlatırmış meğer bana...
"Bak, mis kokuyor kızım şu açılmamış gonca,
Gel bakalım, gel kokla..."



Güzel bir çocuk oldum zamanla, severdim aynaları süslü süslü
Çinçin yapardı annem saçlarımı
Ortadan ikiye ayırırdı
Örerdi sonra uçlarını
Kıyamazdı binbir zahmetle uzattığı o saçları kesmeye…

Soracaksan;
Yoktu bizim zamanımızda saça takılan pembe çıtçıtlar
Hani toka niyetine…
Telefon ahizesine takılan lastiklerle bağlanırdı saçlarım
Sonra annem tarafından
Üflenirdi taranırken acımasın diye..
Düğümlenmiş uçlarım…

Minik minik elbiselerim vardı benim
Rengarenktiler…
Mavi, yeşil, pembe…
Kimse başka bakmazdı o zaman entarime..
Şirin derlerdi…
Şirin
Sevimli
Söyle amca
Kadın mı olduk 14 yaşında
Ya da anne mi olayım çocuk çağımda
Neden geliyor şu tanımadığım adam
Neden göremiyorum babamı zaman zaman
O da yan gözle bakar mı bana
O da mı erkek yoksa
O da mı erkek adam!

Anne…
Ben de gideyim mi şu eve
Hani kapısında heykeli var bir amcanın
Bir de bez sallanıyor direğin üstünde
Kırmızı galiba
Ay mı şu yıldızın yanındaki
Oyuncak mı o da…
Hadi anne
Görüyorum
Her sabah
Çocuklar gidiyor sekizinde kahvaltının
Sahi öğrendim ben saati
Uzun olan tekrar sekizi gösterince
Gelin olacağım
Sahi büyüdüm mü anne
Söylesene…

Asena Gülsüm Güneş