neydi
doğdu doğurdu
büyüdüm büyüyordu
tanımadan üstelik
zaman işini aksatmayan tek olgu galiba
telaşla taşlarken ruhumu
uykumu

yaşam anıtına yolculuklar başlıyor
koşuyorum dur diyenim nerde ki
yok mu
yok

kentte gece ince bir ilim
doğruydu az cahil büyüyordum
büyüdüm

neydi kadın

kızmadan kendime yazmalıydım
durdu durdum
ben ne zaman farkına vardım
yada
sen kaç zamandı farkımdaydın

şaşkın yüzleri görebiliyorum
ama anne ben körüm
öreyim mi şimdi
sana saklanan sevgi iplerinden bir kazak
öleyim mi şimdi
bana sakladığın acıların ipleriyle asılarak

olsun anne
ben
kimsenin görmediğini gördüm
o gözlerimi alanın sesini
hurinin nurunu
kainatın zuhurunu
can alma çukurunu

sen kaç
anne geliyorlar
adını ben söylemedim ki
seni tanıyorlar anne
kaç
bunlar ruhlara aç
ellerin de saç
kafaların da kocaman bir taç
anne kaç
bunlar insan sokaklarında oynanan saklambaç
anne ben ebe oldum
ne olur kaç
unutma
körüm ben yakmadan seni ne olur kaç


şimo